از زمین و آسمون!

طی یک اتفاقی که سال گذشته افتاد و البته نه برای خودم که برای دوستی؛ فهمیدم آدم باهوش الزاما قوی نیست. آدم خوش سخن الزاما قوی نیست. آدم عاقل الزاما قوی نیست. آدم قوی گاهی مشخصه ی خاصی نداره جز قوی بودن. حماقته از همه آدمایی که تو شرایط عادی فوق العاده اند توقع همیشه اینجوری بودن داشتن!

+ نمیدونم پیشرفته یا پسرفت؟ دیگه مخاطب اکثر حرفام، فردی که تو ذهنم باهام مصاحبه میکنه، و کسی که بهش میگم یه دقه واستا برم آب بخورم حتی؛ خدا نیست.جز یه آهنگ، معشوق تو آهنگای دیگه ای هم که گوش میدم خدا نیست! پسرفته عایا؟؟:))پسرفت خوبیه! غرور نابجا ندارم دیگه:)

/ 0 نظر / 2 بازدید