ا! باورم نمیشه!!

به ذهنت میرسه برای بار ۱۰۰۰۰ ام اسم مبارکتو سرچ کنی؛ بعد اسمتو نویسنده یک وبی کشف میکنی که مثل هزاران وب دیگه ولش کردی و میگی؛ راستی این وب مال کیه؟ فکر میکنی مال ۸۸_۸۹ چک میکنی میبینی، ا!! مال ۹۱ که.

سه سال پیش. سال سوم دبیرستانم. بعد مطالبشو میخونی و میگی چه جالب این منم!! و با تعجب به مدت کوتاهی که طولانی تر از خودش دیده میشه، زل میزنی.

بعد میگی بزار واردش شم ببینم، حالا بازی شروع میشه. خدایا نام کاربریم چی بود. ناگهان به عقلت میرسه خوب نام کاربریای ثبت شده رو نمیذاره دوباره برداریم دیگه. میری تو ثبت نام و هرچی نام کاربری یادته میزنی؛ تا درست درآد و برمیگردی. هر چی رمز با اون نام یادته میزنی تا درست در آد. در اوج شادی میبینی، او مای گاد؛ این یه گمشده ی دیگست. بر میگردی از اول نام کاربری میزنی تا یکی دیگش درس از آب درآد. این یکی رمزشو پیدا نمیکنی. میری واسه رمزمو گم کردم سوال امنیتی میخواد‌. هر جوابی اعم از پروانه و پیشی و گربه و خانم خوشنواز و اصفهان و بهارستان و قرمه سبزی و مجید اخشابی و محسن یگانه و مرتضی پاشایی و فرهاد جواهر کلام و دزیره و غرور و تعصب و نیکی کریمی و...!! میزنی و آخرش مجبوری بیخیال شی. چرا؟ چون طی یک اقدام وطن پرستانه ایمیل مبارکتو بستی و یه آبم روش!:))

بعد به خودت میگی؛ گیج علی! خب ایمیل یاهوتو دوباره بساز. یاهو ی عزیز دلم گیر میده و تا شماره موبایلت رو صحیح و حقیقی نگیره و مطمئن نشه درسته؛ بازیت میده.

جالب ترین قسمتش وقتیه که ایمیل ارسالی از پرشین بلاگ رو میبینی! نام کاربری مبارکم که کلا تو یه فاز دیگه بود. و طبق حدسم رمزو بلد نبودم و....

حالا که اومدم. قصه گفتن بسه. خوش اومدم:))

/ 0 نظر / 5 بازدید